How do we “manifest” the poetry? – I.

“Zebrało się śliny” is an anthology published in 2016. It contains relatively new poetry written by the “fledgling” authors who have just started describing this world of ours. Do I enjoy it? I am certainly intrigued. How the new generation see the reality? What do they want to write about? What they want to change? In every age, poets have been having their own list of requests and demands – manifests, inter alia, “Oda do młodości” [The ode to youth] of Adam Mickiewicz during Romanticism or “Koniec wieku” [The end of the epoch] of Kazimierz Przerwa-Tetmajer during Young Poland (Modernism).
Kira Pietrek has written two poems named “manifest”. Does the values placed in it reflect poetry thoroughly? I’m feeling that in our era of fashionistas, being slim and sexy, kebabs and people who write about it I can understand the change from maudlin Werther.

manifest

become a member of certain grouping
which will deepen your willingness of assimilating new pieces of knowledge
find yourself an excellent teacher
do various things with your second hand
become a volunteer
maintain contacts with smart friends
practice an endurance training with strength and resistance exercises
have an orgasm

(translated by me)

A poem comes from:
Kira Pietrek
2016   Zebrało się śliny. Wrocław: Biuro Literackie, 169.

The emotions of bacteria. Emocje bakterii.

e40e956d47ff0526123486936ea549ed

Andrzej Bursa is one of my favourites Polish poets. While reading his poems, the poetic harshness of his language hits the reader in every line. He preferred to write “fucked” against “discontent” and I prefer to read this than wonders about an abyss of the unspoken understatements. However poètes maudits lived only 25 years, his work is an icing on this twisted world.

Pantofelek

Dzieci są milsze od dorosłych

zwierzęta są milsze od dzieci

mówisz, że rozumując w ten sposób

muszę dojść do twierdzenia

że najmilszy jest mi pierwotniak

pantofelek

no to co

milszy mi jest pantofelek

od ciebie ty skurwysynie.

The paramecium

Kids are nicer than adults
animals are nicer than kids
you say that this way of thinking
I must come to a conclusion
that the dearest to me is protozoa
paramecium

so what

paramecium is dearer to me
than you, you fucker.

(translated by me)

Let’s learn how to make a proper foundation. Nauczmy się stawiać dobre fundamenty

Jonathan Carroll shared a picture of Maggie Smith’s poem titled “Good bones”. It was basically a sparkle which has inspired me to publish my struggles with translation. A translation which comes across the creation (yet shitty one  in my performence).

18892878_10150898877634959_7725164696368057277_n

Solidne fundamenty

Życie jest krótkie, ale trzymam to z dala od moich dzieci. Życie jest krótkie, a ja ukróciłam moje na tysiąc rozkosznych, nierozsądnych sposobów, co zatrzymam z dala od moich dzieci. Szacując rozważnie, świat jest paskudny przynajmniej w pięćdziesięciu procentach, ale trzymam to z dala od moich dzieci. Na każdego ptaka przypada jeden kamień w niego rzucony. Na każde kochane dziecko przypada dziecko zdewastowane, opuszczone i utopione w jeziorze. Życie jest krótkie, a świat paskudny przynajmniej w połowie i na każdego życzliwego nieznajomego przypada taki, który mógłby cię zniszczyć, ale trzymam to z dala od moich dzieci. Staram się sprzedać im świat. Każdy przyzwoity agent nieruchomości, oprowadzając cię po jebanej ruinie, świergocze o solidnych fundamentach: To miejsce może być piękne, co nie? Ty możesz uczynić je pięknym.

(translation by Paulina Rudel)